Hoezo koopkracht onder druk?

Deze week stond de koopkracht weer eens in het middelpunt van de belangstelling. Niet doordat politici elkaar met hun koopkrachtplaatjes bestreden. Die hadden wel wat anders aan het hoofd. De aandacht voor de koopkracht kwam voor rekening van het CBS en de FNV. Het CBS publiceerde cijfers over de loonontwikkeling, waaruit zou blijken dat die achter blijft bij de inflatie. FNV Bondgenoten speelde daar bij monde van voorzitter Henk van der Kolk al op voorhand op in door voor 2011 alvast te pleiten voor een loonstijging die de inflatie overtreft.

Ik vraag me af of het CBS haar eigen cijfers wel van een waardeoordeel moet voorzien. Dat doet zij door aan cijfers over loonontwikkeling en inflatie de conclusie te verbinden dat de koopkracht onder druk staat. Volgens mij moet het CBS ons van betrouwbare cijfers voorzien en conclusies en waardeoordelen overlaten aan anderen, zoals de FNV. Die heeft dus recht van spreken. Maar de FNV heeft in het Sociaal Akkoord van 2009 afgesproken dat een deel van de loonontwikkeling kon worden omgezet in werkgelegenheidsafspraken. Driekwart procent om precies te zijn, het verschil tussen 2 % (zónder zulke afspraken) en 1,25 % (mét werkgelegenheidsafspraken). In veel sectoren zijn zulke afspraken gemaakt en is de loonstijging in ruil daarvoor (!) tot gemiddeld iets meer dan één procent beperkt gebleven.

Tegen de achtergrond van het Sociaal Akkoord wil ik de stelling verdedigen dat de lonen met (veel) meer dan de door het CBS berekende 1,1% zijn gestegen. Namelijk, de (tegen)waarde van de gemaakte werkgelegenheidsafspraken, waardoor meer mensen bleven werken dan wanneer die uitruil niet had plaatsgevonden. Als we de waarde van werkgelegenheidsafspraken bij de door het CBS gemeten loonstijging optellen, is er van koopkrachtdruk geen sprake.

Het lijkt intussen met de Nederlandse economie relatief goed te gaan. De loonmatiging in ruil voor afspraken over werkgelegenheid en scholing hebben daaraan bijgedragen. Het lijkt mij verstandig dat beleid in 2011 voort te zetten in plaats van een inhaal-loonslag te eisen om de vermeende druk op de koopkracht te voorkomen. Dan laten we de koopkrachtplaatjes weer aan politici over, zodra hun hoofd er weer naar staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: