Meestribbelende CAO-partijen!

Afgelopen week deed ik mee aan het Lerend Netwerk Anders Werken, georganiseerd door Factor Vijf, waarmee ik onlangs twee CAO-diners over CAO en I-deal organiseerde. Daaraan doen opvallend veel vertegenwoordigers mee van bedrijven met een eigentijdse CAO, zoals ING Verzekeringen, Movares, ABNAMRO, Rabobank. 

Een van de sprekers was Jaap Peters, schrijver van het bekende boek Intensieve Menshouderij en Het Rijnlands Boekje. Hij introduceerde het begrip meestribbelen. Het tegenovergestelde van tegenstribbelen. Tegenstribbelen past, volgens Peters, bij een cultuur waarin pas wordt meegewerkt aan verandering en vernieuwing als het nut daarvan is bewezen. Meestribbelen past daarentegen bij een cultuur waarin mensen meedoen aan verandering en vernieuwing om vervolgens te bezien wat dat oplevert.

In gesprekken met vertegenwoordigers van bedrijven waar werkgevers en vakbonden werken aan vernieuwing van de CAO herken ik vaak veel meer meestribbelen dan tegenstribbelen. De bereidheid tot meestribbelen zou wel eens de belangrijkste voorwaarde kunnen zijn om CAO-vernieuwing te doen slagen. Elke CAO-vernieuwing die ik ken is het gevolg van vernieuwende arbeidsverhoudingen. CAO-partijen die niet langer tegenover elkaar, maar samen met elkaar vorm en inhoud proberen te geven aan de nieuwe CAO. Gebruik makend van input van medewerkers en leidinggevenden uit alle lagen van de organisatie. Zonder vooraf precies te weten waartoe dat zal leiden.

CAO-vernieuwing vraagt om lef. Lef om oude, beproefde gewoonten los te laten. Lef om het risico te nemen dat het nieuwe niet in alle opzichten brengt wat er van wordt verwacht. Lef om zich kwetsbaar op te stellen, naar elkaar en naar de eigen achterban. Meestribbelen, veranderen zonder vooraf te weten waartoe dat precies leidt, getuigt van leiderschap. Dat is precies wat CAO-partijen nodig hebben om verandering en vernieuwing in gang te zetten.

Eén reactie to “Meestribbelende CAO-partijen!”

  1. Pieter van der Have Says:

    Hallo Henk,

    Leuke benadering in jouw artikel en een interessante term dat “meestribbelen”.
    Ik heb ook nog even gezocht in de digitale woordenboeken naar de betekenis van het woord “stribbelen” als zelfstandige vorm maar als er al een verklaring wordt gegeven is dat die van “zich verzetten”, “zich ergens tegen kanten”.

    Hoe dat past in de vernieuwing van de structuren en de inhoud van CAO’s is moeilijk te zeggen. Voor mij is de betekenis gelegen in het schenken van aandacht aan wat de partij aan de andere kant van de tafel heeft te vertellen, met enige scepsis maar tevens met een positieve verwachting dat je er samen uitkomt. Dit zonder van tevoren te weten waar je precies uit zult komen. Er past tevens een bereidheid bij om de ander het voordeel van de twijfel te geven als het voorstel van de ander de schijn van onrechtvaardigheid heeft. Het samen zoeken naar nieuwe wegen zonder je bestemming van tevoren te kennen maakt het interessant en kan wel eens tot hele mooie resultaten leiden.

    Dit past ook bij de huidige tijdgeest waarin het overleven van bedrijven sterker dan ooit afhangt van het durven denken in alternatieven en innovatief ondernemen gemeengoed moet worden.

    Ik zie wel iets in dat meestribbelen!

    Pieter
    InOverleg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: