Raakt het CAO-loos tijdperk in de mode?

Voor de voorbereiding van CAOverzicht© volg ik dagelijks het CAO-nieuws. Dat bestaat uit vele berichten over onderhandelingsresultaten, principe-akkoorden en afgesloten CAO’s, die al dan niet algemeen verbindend verklaard worden. Maar ook over mislukte, vastgelopen en afgebroken onderhandelingen met een dreigend CAO-loos tijdperk als gevolg.

De afgelopen tijd is het aantal berichten over CAO-onderhandelingen die niét tot de beoogde CAO leidden flink opgelopen. Een willekeurige greep: Rijksoverheid, Politie, VVT, Reclassering, Kinderopvang, Horeca, Welzijn en Maatschappelijke Dienstverlening, Kappers, Provincies, Houtverwerkende industrie. Alle economische sectoren, markt, zorg en overheid zijn er in vertegenwoordigd. Voeg daar nog bij de lange en moeizame onderhandelingstrajecten die leidden tot de CAO’s in de Bouw, Schoonmaak en Gemeenten.

Een lange reeks mislukte CAO-onderhandelingen, is geen novum en zal gelet op de moeilijke financieel-economische situatie niemand écht verbazen. Wat echter wél opvalt is dat in een aantal sectoren bewust lijkt te worden gekozen voor een CAO-loze periode. Ik ken CAO-loze periodes eigenlijk alleen als een gevolg van het feit dat CAO-onderhandelingen niet tijdig tot een nieuwe CAO leiden. Een CAO-loze periode ontstaat dan als een gevolg, niet als een bewuste keuze. Maar als ik de uitingen van CAO-partijen na het mislukken van CAO-onderhandelingen in sommige sectoren lees, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat er soms een min of meer bewuste keuze wordt gemaakt tussen een CAO als compromis van onderhandelingen en géén CAO. Dat zou betekenen dat de CAO-loze periode niet meer een onbedoeld gevolg van mislukte onderhandelingen is, maar dat er bewust voor wordt gekozen!

In de literatuur over CAO-onderhandelingen kennen we de BADO: Beter Alternatief Dan Onderhandelen. AWVN-onderhandelaarstrainer Dirk Joosse (die mij het vak leerde!) noemt in zijn standaardwerk Onderhandelen in Duurzame Relaties de BADO ‘van belang om het te behalen onderhandelingsresultaat te beoordelen’. Maar dat is toch nog wat anders dan een CAO-loze periode willens en wetens aanmerken als het Beter Alternatief Dan Onderhandelen en verkiezen bóven het voortzetten van CAO-onderhandelingen. Zo’n keuze is een regelrechte bedreiging voor gezonde arbeidsverhoudingen en moet tot het uiterste worden voorkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: