Beweging in de polder ~ Gastcolumn van Jaap Smit voorzitter CNV

Henk Strating vraagt zich in CAOpinie© af wat de strategie van het CNV is, nu vakbond de Unie heeft aangegeven te onderzoeken of aansluiting bij het CNV gewenst en mogelijk is. Hier en daar klinkt hier dan vervolgens de oproep aan het CNV zich aan te sluiten bij de FNV.  

Ik ben de wondere wereld van de vakbeweging ingestapt met de overtuiging dat die wereld hard aan vernieuwing toe is. De vraag is echter of samengaan met de FNV een vernieuwing zou zijn en of de organisatorische veranderingen die bij de FNV zijn doorgevoerd echt vernieuwend zijn? Je kunt je huis verbouwen, maar als je daar niet op een andere manier in gaat leven en een ander verhaal gaat vertellen, dan is het maar de vraag of er meer dan een cosmetische verandering plaatsvindt. (Dit doet overigens niets af aan mijn waardering voor de wijze waarop de FNV zich in de afgelopen periode herpakt heeft.)

Bij mijn aantreden heb ik al gezegd dat geen enkele bestaande structuur voor mij ‘heilig is’. De vakbeweging bevindt zich in een existentiële fase van haar bestaan. Het instituut moet weer een ‘beweging’ worden en niet het aanbod van de bond moet centraal staan, maar de vraag en de behoefte van de werknemer! Het moet niet gaan om de vraag hoe wij meer leden kunnen aantrekken, maar om de vraag wat de werknemer wil en op welke wijze hij zich wil of kan organiseren.

Dat gezegd hebbende bestaat er wat mij betreft alle ruimte en vrijheid om met iedereen over de toekomst van de vakbeweging in gesprek te gaan. Maar dat gesprek moet dan om meer gaan dan over de vraag of de eenheidsvakbeweging de oplossing is. De tijd van de verzuiling is voorbij. Het CNV moet ook niet haar toekomst zoeken in het op klassieke wijze vasthouden aan haar christelijke identiteit. Dat mag, maar dan kiest zij ervoor een steeds kleiner wordende minderheid aan te spreken, wat op zich legitiem zou zijn. Maar ik kies daar niet voor. Ik kies voor een vakbeweging die haar doen en laten bouwt op een stevig fundament van waarden die ik belangrijk acht, juist in deze tijd.

Met welke club wij ook in gesprek zullen gaan, of het nu de Unie is of een andere bond, het gesprek zal wat mij betreft ook – of juist – over die waarden moeten gaan die ons fundament vormen. Alleen bonden samenvoegen vanwege de macht van het getal of vanwege een eenvoudige wens om een eenheidscentrale te bouwen, is mij te karig. Ik hoop daarom dat de gesprekken met in dit geval De Unie juist zullen gaan over de inhoud van ons werk en over de echte vernieuwing waarnaar ik op zoek ben. Die vernieuwing ligt niet in de structuur, maar in dat wat wij de mensen te bieden hebben!

Het gaat mij niet in de eerste plaats om een ‘groter CNV’ maar om een aansprekende en moderne vakbeweging die ook mijn jong volwassen kinderen aanspreekt en mensen op moderne en overtuigende wijze bewust maakt van de noodzaak om juist in deze tijd de krachten te bundelen en iedereen faire kansen te geven op de arbeidsmarkt. Wat mij betreft praat de FNV daar ook over mee!

Tenslotte, wat is er tegen als mensen ook iets te kiezen hebben! Er is pas een probleem als de vakcentrales zelf rollebollend met elkaar over straat gaan. En dat is tot nu toe niet het geval!

Jaap Smit, voorzitter CNV

2 Reacties to “Beweging in de polder ~ Gastcolumn van Jaap Smit voorzitter CNV”

  1. Frans westerman Says:

    Goed verhaal, mee eens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: