Staken of niet staken (2)

Kan de vakbeweging het stakingswapen missen? Dat was de afgelopen week de vraag naar aanleiding van uitspraken van voorzitter Reinier Castelein van vakbond De Unie over de inzet van het stakingsmiddel. FNV en CNV vinden van niet. De Unie denkt van wel. Ik gaf een reactie op BNR Nieuwsradio en schreef een analyse op Opiniestukken.nl.

De reacties op de vraag of de vakbeweging het stakingsmiddel kan missen maken nog iets anders duidelijk: een tweedeling in de vakbeweging. Het ene deel van de vakbeweging wil een CAO waarmee de werkgever goed voor zijn werknemers zorgt. Doet hij dat niet of onvoldoende dan kan de vakbeweging zich daarbij neerleggen of gaan staken. Anders ontstaat een impasse, zoals nu bij zeker 150 cao’s het geval is. Het andere deel van de vakbeweging wil een CAO waarmee werknemers goed voor zichzelf kunnen zorgen. Een CAO die hen meer zeggenschap geeft en ruimte voor individuele keuzes voor geld, vrije tijd of investeren in scholing. In ruil voor wendbaarheid die het bedrijf nodig heeft om in de snel veranderende wereld overeind te blijven. Zo’n CAO dwing je niet af met een staking, maar komt alleen tot stand in dialoog. Dat is soms een lange weg, maar staken maakt de weg naar zo’n CAO alleen maar langer.

Beide CAO’s bestaan op dit moment nog naast elkaar. Je kunt dus niet elke CAO en elke sector over één kam scheren. Ook niet in het debat over staken of niet staken. Maar er is wel sprake van een keuze voor de ene of voor de andere CAO. Er valt voor werkgevers én voor de vakbeweging wat te kiezen in CAO-land!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: