Archive for september, 2017

De bron van het kwaad

30 september 2017

De aanval op de flexibele arbeidsrelatie bereikte deze week weer een hoogtepunt. Sandra Phlippen, chef economie van het AD, schreef in haar column dat zzp’ers zowel de technologische als de loonontwikkeling belemmeren. Waarom zij de loonontwikkeling belemmeren wordt niet helemaal duidelijk. Blijkbaar zijn zzp-ers per definitie goedkoper dan werknemers. Dat lijkt wel een heel erg algemene stelling en je kan je natuurlijk ook afvragen waarom werknemers dan zoveel duurder zijn. Dat doet Phlippen niet. Omdat zzp-ers goedkoop zouden zijn, zo gaat zij verder, zijn bedrijven eerder geneigd gebruik te maken van hun diensten dan te investeren in (arbeidsbesparende!) technologie. Dat dat laatste de loonontwikkeling juist beperkt, laat Phlippen gemakshalve achterwege.
De tweede aanval kwam van vakbondszijde. Maurice Limmen, voorzitter van het CNV, greep de uitkomsten van onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) aan om de flexibele arbeidsrelatie te betichten van gezinsontwrichting. Vrouwen werkzaam in een flexibele arbeidsrelatie krijgen minder snel kinderen dan vrouwen in een vaste arbeidsrelatie, concludeerde het CBS. Uit het begeleidend artikel wordt duidelijk dat dit vooral voor hoger opgeleide vrouwen geldt. Bij vrouwen die als zzp-er werken zijn de verschillen overigens minimaal. De achtergrond voor deze verschillen is niet onderzocht, hetgeen het CBS keurig vermeldt. Zo zijn vrouwen met een flexcontract vaak jonger dan vrouwen met een vaste arbeidsrelatie. Dit kan natuurlijk van grote invloed zijn op het (moment van) krijgen van kinderen. Dergelijke nuances waren niet aan Limmen besteed.

Phlippen en Limmen doen de arbeidsverhoudingen geen goed. Zij zetten werkenden tegen elkaar op. Je zal toch een werkende met een flexibele arbeidsrelatie of zpp-er zijn. En vervolgens als bron van het kwaad worden afgeschilderd. Hoe betrokken voel je je dan nog bij ‘de polder’ of bij werkenden met een vast arbeidscontract? Hoe bereid ben je dan nog om solidair te zijn met werkenden buiten je groep?

Henk Strating en Wilco Brinkman
partners HS Arbeidsvoorwaarden

Advertenties

10 JAAR PUZZELEN

22 september 2017

Ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van HS Arbeidsvoorwaarden verscheen deze week het boek 10 JAAR PUZZELEN. Het bevat een keuze van artikelen, columns en blogs die Henk Strating, die HS Arbeidsvoorwaarden tien jaar geleden oprichtte, schreef in kranten, vakbladen en op web-sites. Hans Biesheuvel, oprichter van ONL voor Ondernemers, schreef het voorwoord voor het boek. Hij benadrukt daarin het belang van puzzelen in onze complexe samenleving en noemt het boek een echte aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de arbeidsmarkt nu en in de toekomst.

Het eerste exemplaar van 10 JAAR PUZZELEN werd vrijdagmiddag aangeboden aan Martin Visser, nieuwscoördinator en columnist van De Financiële Telegraaf, die veel columns over arbeidsverhoudingen in Nederland publiceert, zowel geschreven als gesproken. In zijn reactie benadrukte Visser het belang van puzzelend onderhandelen, het concept voor verbindend onderhandelen, dat wij ontwikkeld hebben en in de praktijk toepassen. Visser refereerde aan zijn eigen ervaring als CAO-onderhandelaar voor de NVJ, de journalistenvakbond. Traditionele CAO-onderhandelingen, waarbij partijen elkaar als touwtrekkers bevechten kán volgens Visser eigenlijk niet tot goede resultaten leiden.

Klanten en relaties van HS Arbeidsvoorwaarden ontvangen een exemplaar van het boek.Geïnteresseerde lezers van CAOpinie kunnen zolang de daarvoor beschikbare voorraad strekt een exemplaar van het boek ontvangen als ze een mail met naam, adres, functie en organisatie sturen aan henk@hsarbeidsvoorwaarden.nl.

Henk Strating en Wilco Brinkman, partners HS Arbeidsvoorwaarden

Wat kosten CAO-onderhandelingen zélf?

9 september 2017

In CAOverzicht komen we regelmatig CAO’s tegen waarover zéér lang is onderhandeld. Deze week vermeldden we er twee, de CAO ANWB en de CAO Bakkers, die al in 2016 geëxpireerd waren. Beide onderhandelingen namen meer dan een vol jaar in beslag. Gelukkig leidde dat bij beide CAO’s uiteindelijk tot een resultaat dat, als de leden er mee instemmen, een nieuwe CAO oplevert. Maar dat is niet altijd het geval. In de horeca, waar men dit najaar weer gaat onderhandelen, met zowel bij werkgevers als bij vakbonden de adem van nieuwe partijen in de nek, lukt het al meer dan drie jaar niet om overeenstemming over de nieuwe CAO te bereiken!

De kosten van zulke langdurige CAO-onderhandelingen kunnen fors oplopen. Afhankelijk van het aantal CAO-partijen kan het aantal deelnemers aan CAO-onderhandelingen oplopen tot 20 of meer! Vermenigvuldig dat eens met 10 of meer vergaderingen, wat in stagnerende onderhandelingen geen uitzondering is en tel daar eens de tijd van voorbereiding en uitwerking bij op en er kunnen getallen met zes of zelfs zeven cijfers verschijnen.

Natuurlijk geldt hier het spreekwoord dat het doel, een nieuwe CAO, het middel, soms landurige onderhandelingen, kan heiligen. Maar het roept ook de vraag op of efficiëncy, effectiviteit en kostenbeslag van CAO-onderhandelingen wel voldoende aandacht krijgt. Gelukkig zien we in onze advies- en onderhandelingspraktijk ook voorbeelden van CAO’s die in twee of drie bijeenkomsten tot stand komen of CAO’s met een looptijd van 4 of zelfs 5 jaar, de maximum looptijd van een CAO. Het kán dus wel!

Henk Strating en Wilco Brinkman
Partners HS Arbeidsvoorwaarden