Archive for februari, 2018

Het kabinet toont een Januskop!

23 februari 2018

Nadat het kabinet Rutte III, de premier voorop, tot in de door de koning uitgesproken Troonrede heeft gepleit voor forse loonsverhogingen, tapt Minister van Binnenlandse Zaken Ollengren, namens hetzelfde kabinet, uit een ander vaatje. Zij liet de vakbonden voor overheidspersoneel in de onderhandelingen over de CAO Rijk weten dat ze ‘geen geld heeft’ om de looneisen van de vakbonden te honoreren.

Het zal niemand verbazen dat de vakbonden de onderhandelingen knarsetandend hebben afgebroken. De roep vanuit het kabinet om forse loonsverhogingen is hun leden natuurlijk ook niet ontgaan. Daarmee zijn verwachtingen gewekt die de vakbonden nu moeten waarmaken. Als hetzelfde kabinet, bij monde van minister Ollongren, hen dat onmogelijk maakt lijkt verder onderhandelen voor hen geen reële optie.

Natuurlijk zal het kabinet aanvoeren dat CAO-onderhandelingen decentraal gevoerd worden en dat per sector beoordeeld moet worden welke loonsverhoging  mogelijk is. Dat is ook zo, maar dat geldt ook voor particuliere sectoren, die het kabinet zelf met de algemene oproep tot loonsverhoging over één kam scheert. Met andere woorden: het kabinet toont een dubbele Januskop, die met de ene mond andere dingen zegt dan met de andere mond.

Dat alles zou zijn opgelost als het kabinet zou besluiten om, net als in de zorg, elk jaar tenminste een loonruimte beschikbaar te stellen, die overeenkomt met de gemiddelde loonontwikkeling in Nederland. Dat systeem, in het jargon OVA (overheidsbijdrage in de arbeidsvoorwaardenontwikkeling) genoemd, bestaat in de zorg al zo’n 30 jaar en lijkt goed te werken. Het heeft in ieder geval geleid tot arbeidsrust in zorgsectoren, waar acties en stakingen een uitzondering zijn.

Misschien moet het kabinet overwegen de OVA ook op de overheidssectoren toe te passen?!

Henk Strating en Wilco Brinkman, partners HS Arbeidsvoorwaarden

Advertenties

Polderpopulisme

9 februari 2018

Het woord was er uit voordat we er erg in hadden: polderpopulisme. In een gesprek dat we deze week voerden over ontwikkelingen in CAO-land. Zo’n gesprek stemt niet vrolijk. Bij sommige CAO’s en Sociaal Fondsen wordt de stekker eruit getrokken. Andere worden nog wel afgesloten, maar niet meer met alle partijen. Soms beginnen onderhandelingen met dreiging van (stakings)acties nog voordat er een woord gewisseld is. Dat sociale partners elkaar op landelijk niveau – SER, Stichting van de Arbeid – weinig te vertellen hebben en nog minder met elkaar tot stand weten te brengen is bekend. We schreven er de afgelopen weken op deze plaats ook over. Maar dat virus lijkt nu ook door te sijpelen naar sommige onderhandelingen over CAO’s en Sectorfondsen. Partijen volstaan dan met elkaar hun opvattingen over te brengen. Die worden vervolgens aan de achterbannen voorgelegd, die er van mogen zeggen wat zij er van vinden. Dat bepaalt het vervolg: akkoord of actie, zoals een doorgewinterde vakbondsman het eens uitdrukte.

Natuurlijk gaat het niet overal zo. Een interview met Edwin van Bokhoven, die namens de PO-Raad op 1 februari de onderhandelingen over de CAO Primair Onderwijs startte heeft als kop: “Tijd voor vertrouwen”. Dat wekte natuurlijk onze nieuwsgierigheid op. Maar helaas, het artikel zat op de web-site van de PO-Raad ‘achter slot’. Voor het geval er een schoolbestuur kennis van zou nemen die nog niet bij de PO-Raad is aangesloten, meldt de toelichting. Jammer en in tegenstelling tot het polderpopulisme een beetje elitair. Want zulke geluiden verdienen het juist om breed uitgemeten te worden, zodat iedereen er kennis van kan nemen.

Henk Strating en Wilco Brinkman, partners HS Arbeidsvoorwaarden