Archive for maart, 2018

Vakbonden en OR: zó kan het ook!

17 maart 2018

De ontwikkelingen op CAO-gebied bij Jumbo, Action en Gall en Gall zijn bekend. ‘CAO’-onderhandelingen worden daar niet langer met vakbonden, maar met de OR gevoerd. Sommigen juichen die ontwikkeling toe, anderen zijn er bezorgd over. Wij werken in onze dagelijkse praktijk zowel met werkgevers(organisaties) en vakbonden, als met bestuurders en OR’en. Ook wij zien dat er een verschuiving optreedt: steeds meer OR’en worden steeds vaker op één of andere wijze betrokken bij (onderhandelingen over) arbeidsvoorwaarden. Ook de afgelopen week maakten we daarvan bij verschillende bedrijven en organisaties voorbeelden van mee. Maar lang niet altijd gaat dat gepaard met spanningen of strijd tussen werkgever, vakbonden en OR. Vaak vindt die verschuiving in goed onderling overleg plaats. Waarbij de sterke punten van vakbonden en OR worden benut. OR’en hebben als sterke punten dat zij alle medewekers vertegenwoordigen en nauw betrokken zijn bij het bedrijf en het (HR-) beleid van het bedrijf. Dat kan grote voordelen bieden bij het uitwerken en invullen van afspraken over arbeidsvoorwaarden! Denk maar eens aan afspraken over duurzame inzetbaarbeid, persoonlijke ontwikkeling en vitaliteit. Maar vakbonden zijn daarentegen onafhankelijk en zijn gepokt en gemazzeld in het voeren van onderhandelingen. Dat kan weer grote voordelen hebben als er over het niveau van arbeidsvoorwaarden, lonen en andere financiële arbeidsvoorwaarden moet worden onderhandeld. Ligt het niet voor de hand om het beste van beide met elkaar te combineren? Gelukkig zien wij daarvan in de praktijk goede voorbeelden die navolging verdienen!

Advertenties

Verschillende perspectieven, rijkere CAO’s!

10 maart 2018

“FNV verliest in moordend tempo positie aan CAO-tafel”, kopte het Financieel Dagblad vorige week. Steeds meer werknemers vallen buiten het bereik van de FNV, zo valt te concluderen op basis van cijfers van de AWVN. De afgelopen 3 jaar is de vakbond 30% van zijn marktaandeel kwijtgeraakt. Dat betekent overigens niet dat deze werknemers geen CAO hebben. Steeds vaker sluiten werkgevers, de detailhandel voorop, CAO’s met andere vakbonden. Een argument van de FNV is dat de vakbond niet tekent voor verslechteringen.

Dat een vakbond niet instemt met verslechteringen valt vanuit het oogpunt van belangenbehartiging te begrijpen. Echter, verslechteringen zijn niet absoluut. Het hangt maar net af vanuit welk perspectief je het bekijkt. En dan gaat het niet alleen om het verschil tussen werkgevers en werknemers. Juist vanuit werknemersperspectief zijn verschillende beoordelingen van arbeidsvoorwaarden mogelijk. Waar de ene werknemer de voorkeur geeft aan loonsverhoging, wil de andere wellicht meer werkzekerheid. Het één is niet per definitie beter dan het ander. Waar het om gaat is dat er in CAO’s veel meer dan nu het geval is, rekening moet worden gehouden met al die verschillende perspectieven. Dan krijgen we pas echt moderne CAO’s in plaats van de ‘gerestaureerde monumenten’ die het nu soms zijn.

Het zou mooi zijn als werkgevers en de verschillende vakbonden zich realiseren allemaal een deel van het perspectief in te brengen in de onderhandelingen. Dat impliceert ook dat niet alle afspraken voor iedereen hoeven te gelden. Werknemers zouden juist veel meer keuzes moeten kunnen maken. En dan gaat het niet om een fiets of sportschoolabonnement. Maar om zaken als ‘werk en zorg’, ‘opleiding en ontwikkeling’ of ‘inkomen en pensioen’. Bespreek als CAO-partijen de invulling en budgetten van dergelijke modules en laat werknemers vervolgens zelf kiezen. Daar passen verschillen perspectieven aan de CAO tafel bij, ook die van het FNV. Maar er past ook bij dat geen partij zijn perspectief verheven voelt boven dat van een ander. Als dat lukt , onstaan er wellicht veel rijkere CAO’s dan nu vaak het geval is.

Henk Strating en Wilco Brinkman
partners HS Arbeidsvoorwaarden