Onderhandelen met tegenstander of partner?

Afgelopen week verzorgden we een sessie over onderhandelen voor leden van een tweetal commissies van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. Daarin stond ons model van puzzelend of verbindend onderhandelen centraal. Dat hebben we ontwikkeld voor het toenamige Nederlands Centrum voor Sociale Innovatie (NCSI), een initiatief van werkgevers, vakbonden en overheid dat helaas in 2012 werd beëindigd.

Puzzelend onderhandelen grijpt terug op de Harvard Negotiation Methode uit de jaren ’80 van de vorige eeuw en op de inzichten van professor Friedrich Glasl. Voor deze Oostenrijkse hoogleraar conflictmanagement draait het in onderhandelingen altijd om het overbruggen van één of meer tegenstelingen. Daar slagen partijen in of niet. In het laatste geval ontstaat er een conflict (of eerst een tijdelijke impasse). Of onderhandelingen eindigen in een oplossing of een conflict (of impasse) wordt volgens Glasl vooral bepaald door de vraag of de onderhandelende partijen elkaar ten diepste als tegenstanders zien of als partners die elkaar nodig hebben om een oplossing te bereiken. In het eerste geval zullen partijen uiteindelijk, al dan niet na een impasse, in een conflict geraken dat zich steeds verder verdiept. Glasl illustreert dat met de bekende Escalatietrap van Glasl. Puzzelend of verbindend onderhandelen gaat daarentegen uit van het laatste en versterkt dat door de wijze waarop partijen puzzelend samen met elkaar naar oplossingen zoeken.

De theorie van professor Glasl, waar onze methode van puzzelend of verbindend onderhandelen mede op is gebaseerd, lijkt bevestigd te worden in de metalektro, de zogeheten grootmetaal. Daar bevinden CAO-partijen zich al maandenlang in een impasse, nadat onderhandelingen over de CAO Metalektro vastliepen. Deze week lekte een vertrouwelijke brief van werkgeversorganisatie FME aan de vakbonden uit. Daarin erkent FME dat ‘de verhoudingen met de vakbonden verziekt zijn’ en dat de ‘gebruikelijke formele en informele communicatiekanalen niet meer naar behoren lijken te werken’. FME stelt voor dat een externe bemiddelaar het CAO-conflict vlot gaat trekken. Dat lijkt voor de hand te liggen. Maar wij denken dat er meer nodig is dan dat. CAO-partijen in de metalektro zullen elkaar weer als (sociale) partners moeten gaan zien en ervaren in plaats van als tegenstanders. Alleen dan is een duurzame overbrugging van hun tegenstellingen – die zich in elke onderhandeling voordoen – mogelijk.

Wilco Brinkman en Henk Strating, partners HS Arbeidsvoorwaarden

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: