Archive for maart, 2019

CAO of AVR?

2 maart 2019

Tot voor kort bestonden ze naast elkaar: CAO en AVR, het arbeidsvoorwaardenreglement. De CAO is gebaseerd op de Wet CAO uit 1927, wordt afgesloten met vakbonden en is direct geldend voor alle medewerkers die eronder vallen. De AVR is bebaseerd op het overeenkomstenrecht, komt meestal tot stand in of na overleg met de eigen OR of PVT en vereist de instemming van het personeel. Beide vormen van collectieve arbeidsvoorwaardenregelingen hebben een eigen historie. Het ene bedrijf heeft al heel lang een CAO, het andere bedrijf al heel lang een AVR. Soms stapt een werkgever over van de ene naar de andere regeling. Bijvoorbeeld IT-adviseur ATOS Origin die in 2008 de CAO verruilde voor een AVR. Vorig jaar ontstond veel discussie over zo’n overgang toen Supermartketen Jumbo de CAO met vakbonden verruilde voor de AVR met eigen OR. Bedrijven als Gall&Gall en Action volgden dit voorbeeld met minder publiciteit. Over de overgang van Jumbo werd zelfs een rechtzaak gevoerd, die door Jumbo werd verloren, omdat het bedrijf de CAO niet correct had opgezegd. Afgelopen week ontstond opnieuw commotie, omdat een deel van het personeel van Jumbo terug wil naar de CAO.

Dat een overgang van CAO naar AVR (integenstelling tot een overgang van AVR naar CAO) niet geruisloos gaat is op zichzelf wel te begrijpen. Meestal is de directe aanleiding immers een conflict tussen het betreffende bedrijf en de vakbonden, zoals bij ATOS Origin en Jumbo ook het geval was. Maar dat neemt niet weg dat de keuze voor de CAO of voor de AVR toch een vrije keuze zou moeten zijn en blijven, die werkgevers, zoals in het verleden ook het geval was, in samenspraak met hun eigen OR, PVT en/of personeel zouden moeten kunnen maken.

Wilco Brinkman en Henk Strating Strating, partners HS Arbeidsvoorwaarden

Advertenties