Archive for november, 2019

Eerste CAOO is een feit!

22 november 2019

De polder heeft een primeur: de CAOO Architecten. In deze CAOO (met dubbel O) worden naast afspraken over arbeidsvoorwaarden van werknemers ook afspraken gemaakt die de werkgevers in acht moeten nemen bij het geven van opdrachten aan ZZP’ers. De tweede O van de CAOO staat voor overeenkomsten van opdracht. Het idee voor een CAOO, waar HS Arbeidsvoorwaarden al in 2013 en 2014 over meedacht, is dat overeenkomsten van opdracht met ZZP’ers de arbeidsovereenkomsten met werknemers niet moeten ondermijnen en omgekeerd. Dat zou bijvoorbeeld het geval zijn als werkgevers lagere kosten voor ZZP’ers kunnen maken door lagere tarieven af te spreken dan het CAO-loon voor vergelijkbare activiteiten of door de kosten voor sociale zekerheid en pensioen voor rekening van de ZZP’er te laten komen. Door in de CAOO af te spreken dat werkgevers met opdrachtnemers een tarief moeten afspreken dat tenminste overeenkomt met het loon dat de CAO voor de betreffende werkzaamheden kent, verhoogd met een opslag voor sociale zekerheid en pensioen wil de CAOO dat voorkomen. Het algemeen verbindend verklaren van de CAOO Architecten heeft vele jaren in beslag genomen, omdat de afspraken in strijd geacht werden met het Europese mededingingsrecht. Die bezwaren lijken nu dus van de baan.
De reacties op de eerste CAOO zijn wisselend. ZZP-specialisten en organisaties staan er kritisch tegenover omdat ZZP’ers volgens hen niet onder een CAO vallen. Daar staat tegenover dat de Wet CAO afspraken over overeenkomsten van opdracht nadrukkelijk insluit, de CAOO schijnzelfstandigheid tegen gaat en ZZP’ers (vaak voormalige werknemers) ten minste een met de CAO vergelijkbaar tarief voor hun werkzaamheden kunnen afspreken, verhoogd met een opslag voor de kosten van sociale zekerheid en pensioen. Bovendien is de werkgever die de CAOO toepast vrijer in zijn keuze om werkzaamheden op basis van een arbeidsovereenkomst door een werknemer of op basis van een overeenkomst van opdracht door een ZZP’er uit te laten voeren. Beide zijn immers in de CAOO als gelijkwaardig aangemerkt.

Wilco Brinkman en Henk Strating zijn partners van HS Arbeidsvoorwaarden

Nieuwe wijn in oude zakken?

2 november 2019

De CAO Philips kent een nieuwe arbeidsvoorwaarde: het mini sabbatical. “In de nieuwe CAO Philips is opgenomen dat werknemers er van de baas eens in de vijf jaar er vijf weken non-stop tussenuit mogen om bij te tanken. Vakbonden juichen het ‘welzijnsverlof’ toe”, luidde deze week het nieuws over de CAO-afspraak in het Algemeen Dagblad. Daarbij vallen ons een paar dingen op. Ten eerste dat het initiatief voor deze afspraak bij Philips lijkt te liggen en niet bij vakbonden. Dat lijkt te worden bevestigd door de onderhandelaar van vakbond De Unie, die meldt dat zijn leden zelfs bang waren voor ‘een addertje onder het gras’… Ten tweede valt de negatieve reden op die ervoor wordt gegeven: ‘…om bij te mogen tanken’. Vakbonden noemen het mini-sabbatical ‘welzijnsverlof’ om ‘…geestelijk of lichamelijk bij te komen’, aldus de CNV-bestuurder. Ten derde valt de ouderwetste terminologie op van ‘werknemers die iets van de baas mogen’, wat wellicht het taalgebruik van het Algemeen Dagblad is…

Zijn wij te negatief? Wij vinden dat medewerkers in volwassen arbeidsverhoudingen zélf verantwoordelijk zijn voor hun inzetbaarheid en dat het bedrijf dat moet stimuleren en faciliteren. Zulke medewerkers kunnen in goed overleg zélf beslissen of zij kortere of langere tijd het werk onderbreken. In veel CAO’s biedt het aantal vrije dagen daar de mogelijkheid al voor, zeker in combinatie met de mogelijkheid om extra vrije dagen te kopen. Zó kunnen medewerkers er aan werken dat zij met plezier werken en blijven werken. De experimentele arbeidsvoorwaarde bij ING dat medewerkers onbeperkt vrij kunnen nemen sluit daar volgens ons beter op aan dat het ‘mini-welzijnssabbatical’ bij Philips.

Wilco Brinkman en Henk Strating
Partners HS Arbeidsvoorwaarden