Posts Tagged ‘arbeidsmarkt’

Gastcolumn: Verschil maken in 7 stappen!

25 augustus 2011

Arbeidsmarktbeleid is vaak een ondergeschoven kindje bij sociale partners. Begrijpelijk vanwege de primaire focus op financiële arbeidsvoorwaarden, tegelijkertijd ook jammer. Sociale partners kunnen verschil maken op hun arbeidsmarkt, ze zijn een invloedrijke actor.

Dat verschil maken is overigens geen sinecure. Problemen op de arbeidsmarkt zijn vaak “ongetemde problemen”. Het zijn inhoudelijk complexe issues, er is veelal verschil van mening over de koers en er zijn vele wederzijds afhankelijke actoren bij betrokken met dito verdeelde macht.

Hoe kunnen sociale partners dan verschil maken? Dat kan in de volgende zeven stappen:

1. Luister als sociale partners naar signalen uit de sector en zorg voor valide basisinformatie over de arbeidsmarkt.

2. Benoem ambitie en focus. Welke issues wil je aanpakken en wat is je doelstelling daarbij? Schets een helder beeld. Ongetemde problemen kenmerken zich door gebrek aan duidelijke koers. Daar kan je dus al verschil maken en richting geven.

3. Bepaal rol en positie. Ongetemde problemen tackel je met een mix van verleiden en doorzettingsmacht. Voor verleiden is van belang dat je niet meteen oplossingen aandraagt. Het moet je in de kern niet uitmaken hoe mensen invulling geven aan de uitgezette koers. Elke oplossing is goed. Voor doorzettingsmacht vanuit landelijk niveau kunnen financiële middelen zorgen of regels in de CAO. Het spreekt voor zich dat financiële middelen meer verleidingskracht hebben dan regels.

4. Denk in programma’s, niet in projecten. Hoofdrichtingen waar de sector makkelijk bij kan aanhaken.

5. Zorg voor goede mensen die de programma’s uitvoeren.

6. Maak het belangrijk door jouw persoonlijke commitment. Een ambitie wordt nog sterker als mensen zich er persoonlijk aan verbinden.

7. Heb lange adem. Veranderingen in bedrijfstakken kosten tussen 4-8 jaar.

Deze 7 stappen maken verschil op de arbeidsmarkt. Gaat u de stappen zetten?

Jeroen Pepers, oud-CAO-onderhandelaar, nu directeur A+O fonds Gemeenten

Vaste of starre CAO-afspraken?

11 juni 2011

Deze week bezocht ik de jaarlijkse bijeenkomst van de NVA (Nederlandse Vereniging voor Arbeidsverhoudingen), waar de grootste CAO-partijen van ons land, AWVN en FNV Bondgenoten, de balans opmaakten van het lopende CAO-seizoen. Daarbij vielen mij twee zaken op.

De AWVN pleit er voor om een deel van de jaarlijkse loonstijging mee te laten ademen met prestaties van bedrijven en met de economische conjunctuur. Uit de gepresenteerde cijfers valt op te maken dat daarvan weinig terecht komt. AWVN-topman Hans van der Steen verzuchtte dan ook dat niet de hoogte, als wel de starheid van de gemaakte loonafspraken hem zorgen baart.

FNV Bondgenoten bepleit het terugdringen van allerlei flexibele contracten ten gunste van vaste aanstellingen, die volgens de bond weer ‘regel’ moeten worden. Anja Jongbloed, CAO-coördinator van FNV Bondgenoten, wees dan ook met enige trots op de afgesproken CAO’s waarin de inzet van flexibele werknemers daadwerkelijk een halt toegeroepen lijkt te worden.

Kortom, de trend in de afgesloten CAO’s lijkt: vaste loonstijgingen voor vaste werknemers. Vast tegenover flexibel. Het tegenovergestelde van ‘flexibel’ is echter niet ‘vast’, maar ‘star’. Maken we met zulke CAO-afspraken onze economie en arbeidsmarkt niet veel te star?

De ABU presenteerde onlangs cijfers waaruit blijkt dat 1/3-deel van de uitzendkrachten binnen één jaar een vaste baan vindt en binnen 2,5 jaar bijna nog eens 1/3-deel. Onderzoek wijst uit dat lang niet iedere werknemer uit is op een vaste baan. Ook het toenemend aantal zzp’ers wijst daarop. Flexibele inzet is niet persé strijdig met de duurzame inzet, die zowel door AWVN, als door FNV Bondgenoten wordt bepleit in het Manifest Naar Nieuwe Arbeidsverhoudingen.

Als we niet oppassen worden ‘vaste’ CAO-afspraken synoniem voor ‘starre’ CAO-afspraken, die de gewenste duurzame inzet van werknemers eerder in de weg staan dan bevorderen!